Voor het eerst sinds 2019 mocht Assen 1 weer eens op bezoek bij Lewenborg voor een NOSBO-competitiewedstrijd! Sindsdien is er uiteraard het één en ander veranderd: we spelen nu met een zestal in plaats van een achttal, we speelden nu tegen hun tweede team, en bijna ons hele team is op de schop gegaan. Sterker nog: ikzelf was de enige die zowel toen als nu meedeed, en twee spelers van gisteravond waren in 2019 nog geen lid bij ons!
Het kostte Henry wel heel wat moeite om het team rond te krijgen, want van de basisspelers waren alleen hijzelf, Brian en Mattias beschikbaar… Ik had al vroeg aangegeven mee te kunnen doen als het nodig was, maar het duurde tot eergisteren voordat bekend werd dat Maarten en Jan A. het team compleet zouden maken. Het was maar goed ook dat zij wel mee wilden doen, anders had het wel eens heel lastig kunnen worden voor ons om de matchpunten mee te nemen…
Twee van de vaste spelers bleken namelijk niet bepaald hun avond te hebben. Mattias zit al een tijdje in een vormdip die mij helaas maar al te bekend voorkomt. Niet dat hij zijn partijen binnen 20 zetten verliest, zoals mij twee jaar geleden drie keer op rij overkwam, maar simpele dingetjes doen hem de das om. Ook gisteravond gebeurde dat weer: na 15 zetten had ik het punt al bijna geteld, maar een paar zetten later was Mattias ineens een kwaliteit kwijt, en zonder voldoende compensatie was het al snel einde verhaal. Laten we hopen dat hij er snel weer bovenop komt, want een Mattias in vorm is goud waard!
Ook Brian moest deze keer een nul slikken, en eerlijk gezegd heeft hij nooit kans gehad op meer dan een halfje. Zijn tegenstander met 300 ratingpunten minder speelde gewoonweg prima, en toen Brian één tempo te veel liet slingeren kon hij ineens een pion niet terugwinnen wegens mat. Niet veel later stond die pion op b7 en moest Brian de vlag strijken…
Tussendoor had ikzelf gelukkig wel gewonnen, mijn eerste externe overwinning sinds oktober! Ik mocht al op zet 10 een stuk insluiten, maar moest nog even uitkijken dat ik mijn tegenstander niet te veel activiteit gaf. Toen ik daarin was geslaagd liet hij ook nog eens zijn dame insluiten, en dat was voldoende voor hem om de handdoek in de ring te gooien.
Henry mocht ook weer eens een puntje bijschrijven. Hij kreeg al vroeg een pion cadeau en mocht ook nog eens de rest van de zwarte pionstructuur uit het lood slaan, en nadat hij in het toreneindspel nog een pion mocht pakken en daarna met zijn a-pion naar de achterlijn mocht rennen geloofde zijn tegenstander het verder wel. Aan de last-minute-invallers was het om de teamoverwinning binnen te slepen!
Maarten zorgde voor het eerste matchpunt met een op het oog gestroomlijnde overwinning. Ik weet niet precies waar zijn tegenstander het fout deed, maar feit is dat Maarten ergens een kwaliteit en twee pionnen won, en dat hij ondanks lang doorspelen van zijn tegenstander geen kansen meer weggaf.
Als laatste mocht Jan zijn debuut in ons team opluisteren met een vol punt. Hij had op zet 15 een stuk te pakken, leek dat weer in te leveren, maar toen dat niet gebeurde was het een kwestie van een vrije c-pion creëren, en aan het einde, met inmiddels een toren en een stuk meer, mat zetten.
4 – 2 dus, maar zoals gezegd ging het niet van harte tegen het op papier zwakste team van deze klasse. In de laatste twee wedstrijden zal het niveau wat hoger moeten liggen om in ieder geval als tweede te kunnen eindigen!