Een middag vol schaak en schaamte

Hier zijn we dan, misschien wel bij de belangrijkste wedstrijd van het jaar: LOS 1 tegen Assen 1.
We hadden al een klein voordeel, want Nanne was teamleider.

Op bord 1 speelde Rieks met zwart tegen Frits Rietman. Rieks wilde eigenlijk liever niet spelen en de jeugd een kans geven. Maar omdat hij misschien wel een van onze beste spelers is en bijna nooit speelt, moest hij er natuurlijk gewoon bij zijn. Op het bord kwam een interessante Alapin (al noemde Rieks het zelf een “saaie kutopening”). Hij speelde het eigenlijk heel simpel: pionnen naar voren, torens verdubbelen en daarna won hij een paar pionnen, waarna Frits opgaf. 1-0

Op het bord 3 speelde Tjapko met zwart, nog steeds geen FM, tegen Paul ten Vergert.
Tjapko speelde de Caro-Kann en al snel verdwenen de dames van het bord. Na zes of zeven zetten bood de tegenstander al remise aan. Toekomstig FM Tjapko heeft die titel natuurlijk nog op het oog, dus hij speelde netjes door. De partij werd alleen nooit echt spannend en eindigde alsnog in remise. Daarmee is Tjapko nog steeds geen FM, maar met twee remises op rij houdt hij het in ieder geval lekker constant. 1.5-0.5

Arjan speelde op bord 8 met wit tegen Jan-Joris Groenewold. En Arjan, 31 en nog steeds zonder vriend(in), speelde zoals we van hem gewend zijn weer een degelijke partij. Niet bijzonder spectaculair, maar wel gewoon goed genoeg. Uiteindelijk trok hij zonder al te veel problemen aan het langste eind en pakte hij het volle punt. 2.5 – 0.5

FM Ivo Maris speelde met zwart op bord 5 tegen Benno de Jongh. Ivo kennen we natuurlijk van zijn bijzondere openingen en al snel stonden zijn pionnen allemaal op de vierde rij. Beide spelers rokeerden naar verschillende kanten en de aanval barstte meteen los. Ivo kwam snel beter te staan, maar wist zijn voordeel ook weer weg te geven. Na wat heen-en-weer geschuif en het nodige gehannes wist hij het uiteindelijk toch nog naar zich toe te trekken en pakte hij, zoals zo vaak, gewoon het volle punt. 3.5 – 0.5

Dit waren de winstpartijen. Tot nu toe ziet het er natuurlijk fantastisch uit: 3,5–0,5 voor ons. Alleen zat er wel een klein detail bij: dit waren ook meteen de sterke spelers van Assen 1. Wat er daarna overbleef… waren de andere spelers.

Oké, hier gaan we dan. Vanaf hier ging het eigenlijk alleen maar van kwaad tot erger.

Tycho speelde op met wit op bord 2 tegen Renze Rietveld. In het begin kreeg Tycho een lekkere partij waarin beide spelers vol op de aanval gingen. Tycho stond eerst wat beter, maar de stelling was behoorlijk ingewikkeld. Met weinig tijd op de klok bij allebei werd het steeds chaotischer. Helaas maakte Tycho op een gegeven moment een paar fouten achter elkaar en werd dat meteen hard afgestraft. Daarmee kwam de stand op 3,5–1,5.

Paul speelde met zwart op bord 7 tegen Arjan Dijkstra. Paul speelde de Caro-Kann, en dat was ook meteen terug te zien op het bord. Al vrij snel in de partij ging het mis en na een zet of twaalf stond hij al compleet beroerd. Zoals wel vaker bij Paul kwam er gelukkig nog

een trucje tussendoor: ineens zat er een paardenvork op dame en toren in de stelling en stond hij opeens weer een beetje beter. De partij ging daarna over in een toreneindspel dat nog best interessant leek, maar uiteindelijk wist Paul zelfs dat nog te verliezen. Na afloop zei Paul nog dat hij aan zijn repertoire met zwart ging werken.

Jaël Wierenga nadat ie beter staat

Jaël speelde op bord 4 met wit tegen IM Floris van Assendelft.
Nog voor de wedstrijd begon vroeg ik aan de geestelijk vader Elmar of dit een goede opstelling was. Elmar zei: “Jaël hoog zetten. Die heeft potentie en is gewoon irritant

voor hen als Floris hem treft.” En wat gebeurde er? Jael speelde inderdaad tegen Floris. Alsof de goddelijke teamleider dat niet allang zag aankomen.

Jaël speelde misschien wel “de partij van zijn leven”. Of hij had voorbereid weet ik niet, maar het lijkt me sterk, want de avond ervoor was hij gewoon bij zijn vriendin. Op het bord kwam de Lion Defense (ook wel de Anti-Philidor). Na de opening stond Jaël zelfs een beetje beter.  Op een gegeven moment deed hij een paar keer de beste zet, waardoor hij zelfs beter kwam te staan.

En toen gebeurde precies wat iedereen die Jaël een beetje kent al zag aankomen. Een paar zetten later wist hij het namelijk weer volledig te verpesten. Het voordeel verdween en ineens moest hij drie stukken tegen een dame spelen. Dat bleek toch iets te ingewikkeld om bij elkaar te houden, waarna de stelling langzaam instortte. Uiteindelijk gaf hij een zet voor mat op. Kortom: even leek het alsof Jaël iets ging doen wat hij eigenlijk nooit waarmaakt, van een IM winnen, maar uiteindelijk werd het toch gewoon weer de Jaël-partij die we allemaal kennen.

Hier is een kleine analyse van de partij