Weer kampioen!

Na een onverwachte misstap van Los in de vorige ronde lag het kampioenschap toch nog voor het oprapen. Onder bezielende leiding van deeltijder Rieks en tactische prioriteringen (afmeldingen?) van het komische nachtduo Jaël en Ma, eh, Nanne van Foreest kwamen we op volle oorlogssterkte naar het verre Groningen. Bij de tegenstander bleken een aantal goede spelers halverwege het seizoen niet meer zo fan van de tiende wereldkampioen en dus eigenlijk kon er niets meer mis gaan.

Bord 1 t/m 4

Bord 5 t/m 8

Elmar kreeg een trage opzet tegen zich en speelde principieel zoals een grootmeester zou doen. Wit kon zijn normale zetten blijven doen en geen aanvullende vragen te beantwoorden. Onze geestelijk leider kan inspireren en leiden, maar zich ook schikken naar de teamleider en vroeg keurig of hij de remise mocht aannemen.

Tycho was de enige waar ik geen twijfels had en het gestelde vertrouwen ook waarmaakte. Misschien is het zijn stabielere spirituele- en thuissituatie, maar hij maakte zijn goede seizoen goed af. Tycho begreep waar zijn stukken heen moesten, was niet onder de indruk van drie verbonden vrijpionnen (een paard op b1, haha!) en maakte het kalm af. Schaken heeft hij onder de knie, nu Decrypto nog.

Arjan maakt inmiddels al een poosje Utrecht onveilig en wist dus niet dat het verstandiger is Henk van Puttens gekke Benoni links te laten liggen. Arjan spendeerde de nodige tijd om alles onder controle te houden, had zelfs een trucje om de zwartveldige loper op te ruimen, maar had hierdoor teveel gaten laten vallen. Daar sprong Henk dankbaar in en Arjan was ongewoon snel klaar.

Pieter kwam lekker uit de opening en zag met zijn 5e klasse-ervaring veel mogelijkheden om een stuk te winnen. Tot zijn verbazing kwam het er niet van en er was het een redelijk gelijk middenspel (gelukkig was zijn tegenstander ten onrechte wel bang voor een offer op h3). Pieter won handig een pion en de wanhoopsaanval met twee zware stukken werd vakkundig gepareerd met een dameruil. Zo zette Pieter een belangrijke stap naar zijn tweede teamkampioenschap van het seizoen.

Tjapko kreeg het centrum en won daar zelfs een pion in. Menigeen had het punt al bijgeschreven, maar ook in deze gemankeerde Grünfeld had zwart nog resources. Na het nodige offergeweld en een gekke toren op h8 werd in remise berust, maar eigenlijk had de bescheiden gewonnen a-pion ongehinderd langs het slagveld kunnen lopen.

Ikzelf schaak niet zoveel dus toen de keuze tussen een saaie gelijke stelling of een vergiftigde of in ieder geval erg bittere pion kwam ging ik ervoor. Onverstandig, want het werd ook tegen de minst kritieke aanval volle bak verdedigen. Toen na wat onnauwkeurigheden mijn koning eindelijk veilig stond was ik bezig rustig de kleine kwaliteit te verzilveren. Een paar zetten voor de tijdcontrole toch te gehaast in een simpel trucje getuind en nog geluk dat ik remise had.

Ivo koos voor een rustige set-up maar zijn sterke tegenstander wist met schijnbaar eenvoudige zetten het venijn eruit te houden. Een kleine plus kon vergroot worden door de schreeuwende intuïtie te volgen en gewoon op f5 te slaan, maar na de vele partijen tegen Hoeksema gaan ze toch een beetje in elkaars hoofd zitten: hij zal wel niet f4 spelen, deed dat a tempo toch. Erik zou eigenlijk moeten gaan melken, maar Ivo zit ook in zijn hoofd en het bleef een vriendelijk onderonsje.

Paul speelde een volgens hemzelf slimme zetvolgorde, maar wil van de weerlegging (lb4) ook in de analyse niets weten. Hij kreeg een stabiele stelling waar zwart b6 en le6 onhandig combineerde. Paul voelde dat er ‘iets’ in moest zitten, maar pas als de computer het zegt is f4! met het plan om met de dame een mataanval op te zetten echt logisch. Objectief als hij nu wel was, zag Paul dat hij het voordeel had weggegeven en informeerde of hij de vrede mocht tekenen. Gezien een aantal ingewikkelde stellingen (vooral mijn eigen) moest hij met minder tijd weer terug de kooi in en beet zich daarbij goed vast in zijn tegenstander. Hij kreeg zelf ook wat klappen want kon achteraf niet helemaal meer reconstrueren hoe hij de zwarte pionnen onder controle kreeg, maar het was gelukt en we werden uiteindelijk onder toeziend oog van Henry toch nog gewoon kampioen!

De kampioenen van Assen 1 (vlnr Jaël, Nanne, Tjapko, Paul, Elmar, Pieter (dubbel kampioen), Rieks, Ivo, Arjan en Tycho

De stabiele toppers van het team hadden een fijne nazit aan de sfeervolle overkant. De Chinese dubbelspionnen moeten hopen dat onze zoektocht naar versterkingen voor de 10 borden die de 1e klasse rijk is niet al teveel aanmeldingen oplevert. We sloten met bijna iedereen alsnog de avond af in het rustige Hooghoudt totdat Benno zijn felicitatietelegram kon uitsparen.