Assen 1: Is er nog hoop? Ja, er is nog hoop!

Zaterdag 8 maart
Assen 1 – Caissa-Eenhoorn 1 7-3

Eindelijk! Na een reeks teleurstellingen wisten we weer eens te winnen. Het geloof in een overwinning was misschien een beetje weggeëbd, maar blijkbaar is dat dit seizoen het recept voor succes. Met deze klinkende overwinning houden we onze kansen op lijfsbehoud in de eerste klasse in leven. Er wacht nog een zware clash tegen Haarlem, gevolgd door een allesbepalend degradatieduel tegen VAS. Spannend? Zeker. Maar als we dit niveau vasthouden, is alles mogelijk.

Hier een terugblik op de partijen, op bordvolgorde.

(diagrammen worden later juist toegevoegd)(inmiddels gedaan! – MvV)
(Mijn dank is groot – Gertjan)

Bord 1: Henk-Jan Visser (2206) – Ivo (2392) 0-1
Ivo’s partij was een toonbeeld van kalmte en controle. Na een vroege dameruil probeerde wit wat druk te zetten met h4, g4 en g5, maar Ivo was niet onder de indruk. Zijn koning wandelde rustig van d8 naar g7, en stukje bij beetje verbeterde zijn stelling. Uiteindelijk resteerde een gewonnen eindspel met een loper tegenover een pion meer. De vrijpionnen van wit leken nog even gevaarlijk, maar Ivo neutraliseerde ze zonder veel moeite. In onderstaande stelling volgde nog 39.e5-Pf7 40.Te4-Kf8 40.Kd7-Td5 en daarna geloofde wit het wel.

Bord 2: Tjapko (2278) – Arne Moll (2198) 1-0
De partij bleef lange tijd in evenwicht, maar praktisch gezien had wit het makkelijker. Zwart maakte in onderstaande stelling een cruciale fout door de koning verkeerd te positioneren. Vele andere zetten hielden de partij nog redelijk in evenwicht, maar waar je na bijvoorbeeld 29…-Kb8 30.h5-gxh5 nog wegkomt met Dh1, kan je met de koning op b7 in dat geval dameruil forceren met een gewonnen eindspel. In de partij volgde geen Dh1, maar Dd2 met hetzelfde verhaal. Arne kreeg later nog een paar kansen om terug te komen, maar Tjapko vond alsnog het juiste winstplan en schoof het keurig uit.

Bord 3: Mykhailo Dorokhin (2373) – Jaël (2000) 1-0
Jaël had een pittige klus tegen de sterkste speler van Caissa-Eenhoorn. Hij hield zich knap staande en de partij bleef lang in balans. Wit leek net iets makkelijker te kunnen manoeuvreren, maar een duidelijk voordeel leek er niet. Waar het precies misging, heb ik even gemist, maar helaas geen stunt deze keer.

Bord 4: Paul (2107) – Peter Doggers (2163) 1-0
De opening leverde Paul een iets actievere stelling op, en in het eindspel maakte hij daar slim gebruik van. Zwart ging in onderstaande stelling de fout in met 31…-Tc2, wat a5 en Lb6 toeliet. Hierdoor werd pion a6 een makkelijk doelwit wat zich vertaalde in een gewonnen eindspel. Paul speelde het daarna nauwkeurig uit en pakte het punt.

Bord 5: Martijn Monteban (2330) – Maarten (1999) 0-1
Maarten had op bord 5 ook een zwaar programma en was na afloop blij verrast toen hij de rating van zijn tegenstander hoorde. Maarten kwam uit de opening niet geweldig en belandde in een dubbel toreneindspel met een pion minder. Maar hij vocht zich terug en wist toch nog een houdbare stelling uit de hoge hoed te vogelen. Uiteindelijk profiteerde hij optimaal van een blunder van wit (49.Tg8) en sleepte verrassend alsnog de volle buit binnen. De lezer mag zelf even puzzelen waarom zwart hier wint:

Bord 6: Elmar (2104) – Daan Zult (2308) – 1/2-1/2
Elmar speelde een degelijke partij tegen Daan en kwam naar mijn idee iets beter uit de opening. Echte problemen leken er niet aan beide kanten en uiteindelijk werd dan ook afgewikkeld naar een evenwichtig eindspel. Onder toeziend oog van het thuisfront werd ten slotte op verzoek van de tegenstander de vrede getekend. Theoretisch zou Elmar met zijn rol als vader tegenwoordig 100 elopunten minder waard horen te zijn dan voorheen, maar wellicht werkt het bij hem juist andersom.

Bord 7: Nick Manshanden (2198) – Tycho (2121)
Tycho bouwde een veelbelovende pionnenstorm op de koningsvleugel op, maar na een dameruil leek wit al snel een pion te kunnen winnen. Dat gebeurde niet meteen, maar alsnog wist Nick een pion te veroveren. In de
onderstaande kritieke stelling had hij Lb3 of Ph4 moeten spelen om zijn voordeel vast te houden, maar hij koos voor 28. h4. Tycho’s actieve koning na 28…-Kf7 29.h5-Kf6 compenseerde net genoeg en na het bereiken van een toreneindspel met twee pionnen voor beide spelers werd de vrede getekend.

Bord 8: Gertjan (2085) – Bas de Boer (2161) 1-0
Mijn partij had in de opening opvallende gelijkenissen met die van Paul – na mijn 10e zet zaten we in dezelfde stelling als Paul. Mijn tegenstander koos echter een mindere voortzetting, waardoor ik makkelijk spel kreeg. In het middenspel had ik een goede loper tegen een slechte, en mijn stukken waren actiever. Zwart kwam algauw in tijdnood en op zet 39 besloot ik in onderstaande stelling af te wikkelen naar een gewonnen toreneindspel met na een tijdje voor wit een f, g en h pion en voor zwart een e pion. Torens maakten plaats voor dames en toen de overgebleven g en h pion op f6 en g4 geraakten, mocht het punt worden bijgeschreven.

Bord 9: Mason Brouwer (2114) – Geon (2079) 0-1
Geon kreeg, in tegenstelling tot wat we soms zien, een vrij normale opening op het bord. Zwart had geen problemen en toen Geon met b5 de damevleugel openbrak, begon ik steeds meer in zijn stelling te geloven. Zijn activiteit – en daarmee zijn voordeel – groeide gestaag, en uiteindelijk mocht ook hij een punt mee naar huis nemen.

Bord 10: Ab (2010) – Robin Duson (2134) 0-1
Bij gebrek aan voldoende basisspelers was Ab voor de tweede keer dit seizoen bereid om in te vallen. Hij kwam goed uit de opening en leek een klein voordeel te hebben. Maar even later kreeg hij te maken met een paar vervelende schaakjes, waardoor zijn koning op f1 belandde en de toren opgesloten bleef op h1. Dit maakte het lastig om goed uit de stelling te komen, en het groeiende voordeel van zwart werd uiteindelijk omgezet in een punt.