Assen 1 pakt op de valreep nog een punt

      Geen reacties op Assen 1 pakt op de valreep nog een punt

6 november was het dan zo ver: een op papier gelijkwaardige strijd tegen ASV. Het kabinet probeerde hier echter een stokje tussen (of in) te steken door een ctb te verplichten. Het is wel duidelijk dat Mark & Hugo geen schakers zijn, een paar zetten vooruit kijken is blijkbaar al teveel gevraagd voor hen. De wedstrijd verliep alsvolgt:

Rieks:

Koningsindisch is al niet zo’n goede opening en met anderhalf tempi meer stond Rieks dus heel goed. Hij had ruimtevoordeel en kon op ieder moment met e5 en d5 zwart dooddrukken, maar onderschatte de counterplay en nam teveel tijd om het voor te bereiden. Zijn tegenstander koos het enige juiste plan en na nog een onnauwkeurigheid van Rieks was de stelling met ruimtevoordeel optisch beter maar was het zwarte tegenspel objectief al voldoende. Zwart plaatste een strategisch remise-aanbod om overmoedigheid bij wit aan te wakkeren maar Rieks nam het aan en de partij was ineens klaar.

Elmar:

In een rustige opzet had ik met de zwarte stukken een beetje minder ruimte. We waren onze stukken kalmpjes aan op beste plekken aan het zetten. In deze fase werd ik wat te creatief en dacht ik dat ik het kon permitteren mijn dame naar a8 te verplaatsen en mijn loper naar d8. Dit werd net iets te veel van het goede en mijn tegenstander kon met een eenvoudige penning met Lb5 mijn paard te pennen. Dat verloor een stuk en al snel de partij.

Arjan:

Met wit kreeg ik een Tarrasch tegen. Klein plusje, niet te veel rekenen, lekker schuiven, heerlijk als je niet helemaal scherp bent. Uiteindelijk moest er alsnog wat gerekend worden maar werd de balans nooit echt doorbroken.

Ivo:

Met zwart ging ik voor een Konings-Indische setup. Wat in eerste instantie een vrij rustige pot leek te worden, werd vrij snel een tactisch doolhof voor de witspeler nadat hij een ‘gratis’ pion op e5 had gepakt. Om die pion te behouden moest hij zijn stukken vrij passief neerzetten. Hierdoor kwam er uiteindelijk een tactisch grapje in de stelling waarna ik een kwaliteit en later de partij won.

Pieter:

Ik speelde als mijn naam: Lomp.

Tjapko:

Ik kreeg de Wolga tegen me. Zelf ook veel gespeeld, maar 10 jaar ontwikkeling in deze variant was even langs mij heen gegaan. Nadat de compensatie geneutraliseerd was en het materiaal weer gelijk, had ik een licht plusje in het eindspel. Ik won weer een pion en ditmaal was het voldoende voor een vol punt.

Gertjan:

Met zwart iets beter uit de opening naar mijn idee, even later een gelijk toren eindspel vakkundig om zeep geholpen.

Geon:

4-3 achter moest winnen, de dappere winstpoging (feitelijk een verliespoging) werd kennelijk wel gewaardeerd door mijn tegenstander hetgeen ons op de valreep een 4-4 opleverde!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *