Jeugd maakt het verschil bij Assen 2 – HSP/Veendam 2

Verslag: Sybrand

Vrijdag 7 februari ontving Assen 2 de reserves van de fusieclub HSP/Veendam. Het eerste team van deze club speelt de sterren van de hemel, en is met nog 3 ronden te gaan al bijna kampioen in de promotieklasse. Daarmee gaat dan wederom een niet-stad-Groningen-club naar de KNSB promoveren, wat toch een verrijking van de competitie mag worden genoemd.

HSP/Veendam 2 kwam op tijd in de Steiger vanuit vooral Veendam. Assen 2 kwam zonder Gerbert Leeftink en Jan Posthoorn aan de start. Invaller Jan Boer (voorheen een vaste kracht van Assen-2) was bereid gevonden de opengevallen plaats in te vullen.

Nadat wedstrijdleider Martin van Velzen het rumoer van een paar Assenaren wist te overwinnen en de gasten van Veendam en DAC – tegenstander van Assen 5 – welkom heette werd met de wedstrijd gestart.

Rieks speelde op bord 5 met zwart een aparte partij. Er werd snel gespeeld (zo’n 40 zetten in 1 uur), Rieks won snel een paar pionnen, bracht een eigen pion naar de overkant, in het proces een kwaliteit meepakkend. Om 10 over 9 werd de klok stilgezet (1-0).

Op bord 2 speelde Wout met wit tegen Theo Mooijman. Het meespelen van Theo was een verrassing, hij had dit seizoen nog niet meegedaan. Dat Theo een uitstekend schaker is en het schaken niet is verleerd bleek wel in deze partij. Theo kwam goed uit de opening, kreeg licht overwicht. Toen Wout kwam vragen of hij een remise-aanbod mocht accepteren, werd spoedig daarna de vijfde remise van Wout dit seizoen opgetekend (1,5-0,5)

Invaller Jan Boer speelde met wit tegen Piet Jongejan. Lang leek het gelijk op te gaan, maar plots dacht Jan een pion te kunnen pakken op b5, omdat deze niet kon worden teruggeslagen door de pion op a6, omdat dan de toren op a8 zou sneuvelen. Helaas stond er nog een zwart paard op b6, dus kon dat wel…Ineens een stuk achter, dit werden er later 2, en de partij was al tientallen zetten in hogere zin voorbij voordat de witte vlag werd gehezen (1,5-1,5).

Sybrand speelde op bord 3 met zwart tegen Evert Stoel. Ik kwam wat moeizaam uit de opening, had besloten dat het misschien handig was de pionnen van wit vast te zetten omdat beide lopers waren gefianchetteerd. Prijs hiervoor was dat ook de eigen stukken wat minder beweging hebben. Toen het Paard op f6 werd weggejaagd door een witte pion op e5 speelde ik deze naar e4, met gevolg dat daar een losse pion kwam te staan die moest worden verdedigd. Dat ging net goed, maar mogelijkheden om verder te komen waren er niet. Om 10 over 10 werd de vrede getekend (2-2).

Nu mijn partij was afgelopen, was er tijd voor de fotootjes en een rondje. Sjoerd stond zorgelijk op het eerste bord. Hij kreeg een sterke aanval over zich heen. Dit kon zomaar fout aflopen. Gertjan op bord 4 had een kwaliteit weten te winnen. Dat zag er goed uit, en Gertjan kennende gaat hij dit uittikken. Silvia stond gelijk, Kenneth ook. We stevenen als er niks geks gebeurt dus af op een zeer minieme overwinning.

Kenneth had zijn gelijke stelling met wit op bord 8 tegen Sjoerd Jan Brugsma weten om te buigen naar licht voordeel, waarbij Sjoerd Jan tegenkansen had door eeuwig schaak dreigingen. De heren besloten om half 11 tot een terechte remise (2,5-2,5).

De verrassing kwam van bord 7, waar Silvia met zwart tegen Wim Smit speelde. Silivia stond de hele wedstrijd degelijk, maar gelijk, tot Wim ineens een pion weggaf. Via een venijnig (wanhoops)zetje (met nog 3 minuten voor 12 zetten voor Wim) kwam het witte paard de zwarte stelling binnen, ogenschijnlijk makkelijk terug te winnen, maar dat was niet waar en zou tot verlies hebben geleid, ware het niet dat Silvia de complicaties doorzag en met een eenvoudig koningzetje (Kh8) de problemen uit de stelling haalde en om 10 voor 11 het punt scoorde (3,5-2,5).

Twee minuten later (zou hij erop gewacht hebben vraag je je af) scoorde Gertjan met wit op bord het winnende punt tegen Erwin Reintke. Hij heeft de kwaliteit voorsprong weten te behouden, en zijn tegenstander was in gierende tijdnood. Ik heb niet gezien of de vlag nu viel of anderszins is opgegeven, maar punt is punt! (4,5-2,5)

Sjoerd (met zwart) en tegenstander Sander Sprik op bord 1 boden vervolgens nog bijna een uur schaakvermaak aan een schare toeschouwers. Sander had een mooie combinatie gezien (Lxg7), waar zwart niet kon terugnemen op straffe van dameverlies door een paardvork. Sjoerd vond echter de enige voortzetting met een paardzet. Wellicht overmoedig door de voorspoedige aanval greep Erwin mis, waarmee Sjoerd een moeizame eerste fase van de partij waar hij moest knokken voor remise kon omzetten naar een fase, waar hij kon knokken voor de winst! Met een loper en drie pionnen ging hij tegen 5 pionnen de eindstrijd aan. Beide heren speelden een prima wedstrijd, waarbij Sander uiteindelijk het pad naar remise vond.

Zie hier de stelling na 31. Lxg7!

Knappe partij van beiden (5-3).

Terugkijkend was de wedstrijd spannend, maar toch uiteindelijk een regelmatige overwinning van Assen-2. Op basis van het ratingverschil van 73 punten is de einduitslag precies in de prik van de verwachte uitslag. Duidelijk is wel, dat de jeugd (Silvia, Gertjan, Rieks) het verschil hebben gemaakt deze ronde. We blijven daarmee op de eerste plaats, en is de competitie op weg naar de apotheose van het seizoen, de wedstrijd in Emmen tegen ESG-2 !

   Assen 2              1723 - HSP/Veendam 2       1650 5 - 3
1. Sjoerd Homminga      1879 - Sander Sprik        1748 ½ - ½
2. Wout Knol            1807 - Theo Mooijman       1845 ½ - ½
3. Sybrand Houtsma      1794 - Evert Stoel         1630 ½ - ½
4. Gertjan Haan         1798 - Erwin Reintke       1636 1 - 0
5. Rieks Taal           1774 - Freddy de Raad      1659 1 - 0
6. Jan Boer             1551 - Piet Jongejan       1634 0 - 1
7. Silvia van der Werff 1545 - Wim Smit            1510 1 - 0
8. Kenneth Muller       1637 - Sjoerd Jan Burgsma  1539 ½ - ½

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *